دانستنی های سفر

راز گرم شدن حمام شیخ بهایی

حمام شیخ بهایی یکی از حمام های تارخی عصر صفوی در اصفهان است، که راز گرم شدن این حمام تنها با یک شمع باعث معروف بودن و خاص شدن این حمام میباشد.

حمام های ایرانی از معماری خاصی برخوردار میباشند که در دوره‌های تاریخی مختلف، متفاوت بوده است.

حمام شیخ بهایی یکی از مهم ترین بناهای به جامانده از دوره صفویه است که در خیابان عبدالرزاق اصفهان، کوچه شیخ بهایی و در میان مسجد جامع و هارونیه در بازار کهنه قرار گرفته است.

حمام شیخ بهایی

سیستم گرمایشی این حمام یکی از عجایب آن میباشد که تاکنون تحقیقات بسیاری برای کشف راز گرم شدن حمام شیخ بهایی  انجام شده است.

سیستم سفالی لوله کشی  شده در زیر بنا که حدفاصل مسجد جامع و حمام وجود داشته دلیل گرم شدن حمام میباشد، که در اصل با مکش طبیعی، گازهایی مثل متان و اکسیدهای گوگردی به مشعل خزینه حمام هدایت می‌شد و به عنوان منبع گرما در مشعل می‌سوخته است.

محل قرار گیری این حمام در نزدیکی عصارخانه بوده که عده ای براین باور هستند که سوخت مورد نیاز برای گرم شدن حمام از سوختن روغن عصارخانه تامین شده باشد.

حمام شیخ بهایی1

یکی دیگر از فرضیه ها برای گرم شدن حمام شیخ بهایی توسط مخترع مشهدی بیان شد.

این دانشمند ثابت کرد که منبع آب این حمام از طلا بوده است و با توجه به اینکه طلا، رساناترین فلز انتقال گرما است با حرارت کم، انرژی زیادی تولید و آب منبع گرم می‌شده است. این فرد با شبیه سازی کردن حمام، فرضیه خود را ثابت کرد.

حمام در ابتدا حدود ۳۰ نفر مالک داشت اما بعد از خرید به مالکیت میراث فرهنگی اصفهان در آمد.

حمام شیخ بهایی در طول زمان آسیب های زیادی را متحمل شده به طوری که در سال ۱۳۸۶ مورد مرمت و بازسازی قرار گرفت.

این حمام از آثار ملی ایران است و در اصفهان، خیابان عبدالرازق، کوچه شیخ بهائی قرار گرفته است.